Wat zijn de complexe instellingen van Mesopotamië?

iStock

Gelegen tussen de Tigris en de Eufraat, staat de Mesopotamische regio bekend als de 'bakermat van de beschaving'. Ontwikkelingen die Mesopotamië deze bijnaam hebben opgeleverd, zijn de stad, het wiel, irrigatie, schrijven en de zeilboot. Mesopotamische rijken ontwikkelden ook onafhankelijk complexe instellingen zoals een rechtssysteem, een onderwijssysteem en een regering.



Wettelijke code
Het wetboek van Hammurabi, die in 1750 vGT als koning van Babylon aan de macht kwam, was van fundamenteel belang bij het vormgeven van de regering van Babylon. Hammurabi werd vaak 'bani matin' of 'bouwer van het land' genoemd vanwege het belang dat hij hechtte aan openbare werken en infrastructuurprojecten. Zijn wetboek verschilde van eerdere codes door de nadruk op het duidelijk maken van overtredingen en de gevolgen daarvan. Terwijl eerdere juridische codes vertrouwden op een gedeeld begrip van correct gedrag, schetste de code van Hammurabi duidelijk zowel de gedragsnorm als de straffen die burgers zouden krijgen voor het overtreden van de wetten. De code benadrukte vergeldende rechtvaardigheid, waarbij de straf voor het overtreden van een wet specifiek was toegesneden op de misdaad die werd gepleegd.

Onderwijs en religie
Mesopotamische steden behoorden tot de eersten die instellingen zoals kerken en onderwijssystemen opbouwden. In de hele regio werden intellect en leren zeer gewaardeerd, en veel filosofen en priesters kwamen naar Mesopotamië om te studeren. Er waren veel scholen waar studenten uiteenlopende onderwerpen konden studeren als geneeskunde, rechten, schrijven, astrologie en religie. Er waren ook talloze tempels in Mesopotamische steden, en religieuze verhalen en overleveringen waren bij de meesten in de regio goed bekend. Mesopotamische mensen geloofden in een pantheon van meer dan 1000 goden, en er waren veel bekende religieuze gelijkenissen en verhalen.

Regering
Mesopotamië was een van de eerste plaatsen waar mensen samenkwamen om in grote steden te wonen. Dit leidde tot een aantal nieuwe problemen, zoals hoe iedereen van voedsel te voorzien, hoe te verdedigen tegen vijanden en hoe te bepalen wie de bevelen geeft. In kleine dorpen verbouwde iedereen gewassen of viste iedereen, vocht iedereen tegen plunderaars en werd de leider min of meer democratisch of erfelijk bepaald. In steden bleek het effectiever om een ​​koning te hebben die een bureaucratie van bekwame bestuurders leidde. Met verschillende culturen die zich in deze groeiende steden vermengden, werden culturele normen verdrongen of geformaliseerd door wettelijke codes die iedereen kon begrijpen en zich eraan kon houden. Deze codes werden al snel opgeschreven. Juridische codes leidden tot een rechtssysteem om ze te handhaven en tot een politiemacht om ervoor te zorgen dat de uitspraken van de rechtbank werden uitgevoerd.

De regering in Mesopotamië vond al snel meer problemen die moesten worden verholpen. Overstromingen leidden tot een programma voor openbare werken waarin burgers werk schonken om dijken te bouwen. Al snel realiseerden de regeringsfunctionarissen zich dat het efficiënter zou zijn om specialisten te betalen om deze en soortgelijke constructies te bouwen, dus in plaats van dat er arbeid voor nodig was, creëerden ze een belastingstelsel dat ook de koning, belastinginners en priesters verrijkte. Naarmate de Mesopotamische steden groter werden, ontwikkelde zich een complexe beschaving om hen heen.