In de jaren vijftig luisterde men naar muziek op de radio, op een draaitafel of op de televisie. De draaitafel en de televisie waren relatief nieuw voor consumenten en waren populaire keuzes.
De draaitafel, ook wel platenspeler genoemd, werd in 1877 uitgevonden door Thomas Edison, die hem een fonograaf noemde. Latere versies werden grammofoons en Victrolas genoemd. Tegen het einde van de jaren veertig werden samen met de vinyl-LP high-fidelity en stereofonisch geluid geïntroduceerd. Door deze verbeteringen was in de jaren vijftig de consumptie van platenspelers en platen sterk toegenomen.
De depressie beperkte de verkoop van vroege platenspelers en de originele platen, die veel dikker waren en Edison Diamond Discs of schellakschijven werden genoemd. Een combinatie van de vernieuwde economie, nieuwe dunnere lp's en nieuwe consoleradiosystemen met platenwisselaars, platenwisselaars genaamd, bleef de verkoop stimuleren. In de jaren vijftig waren radio- en platenspelerconsoles met stereogeluid gewone huishoudelijke voorwerpen. Honderden artiesten als Elvis Presley Nat King Cole en Patsy Cline namen hun albums op voor consumenten op vinyl LP's.
Televisies waren in dezelfde periode net in huishoudens geïntroduceerd, dus muziekprogramma's waren ook populair op tv. Shows zoals The Ed Sullivan Show American Bandstand en The Lawrence Welk Show waren een andere manier waarop mensen naar muziek luisterden.
