Sommige Mesopotamische openbare werken omvatten rioolafvoersystemen, openbare baden, privébaden en putten. Andere openbare werken waren onder meer koninklijke paleizen op de stadsmuren en getrapte tempels genaamd ziggurats.
Mesopotamië gebruikte een irrigatiesysteem van het bekkentype om de waterstroom uit de rivieren de Tigris en de Eufraat en hun zijrivieren te beheren. Er werden gaten in de dijk gegraven om de bassins te openen en gevuld met modder om ze te sluiten. Bitumen werd veelvuldig gebruikt voor zowel de aanleg als het aansluiten van irrigatiesystemen. De Mesopotamische irrigatiesystemen werden vernietigd door de Mongolen die in 1258 binnenvielen. Paleizen en herenhuizen in Mesopotamië werden uitgerust met badkamers waar bewoners hun huid konden verfrissen door zichzelf met water te besprenkelen of zichzelf met olie te zalven. Gewone burgers baadden in waterreservoirs op de binnenplaats of aan de oevers van de grachten.
beperkingen van historisch onderzoek
De Sumerische priesters van Mesopotamië ontwikkelden een numeriek notatiesysteem om te helpen bij het plannen van het enorme openbare werkensysteem in de regio. Het systeem was gebaseerd op het getal 60 en geeft ons de minuut van 60 seconden en het uur van 60 minuten.
Naast veel planning vergde de bouw van openbare werken ook veel arbeid. Het personeelsbestand was afkomstig van een herendienst, een soort dwangarbeid die als een soort belasting aan de hoofden van huishoudens werd opgelegd. Deze dwangarbeiders werkten op velden die eigendom waren van de overheid, bouwden woningen, groeven irrigatiesystemen en bouwden verdedigingssystemen zoals stadsmuren.
