Glimmend helder helder – sneeuw is een prachtig natuurverschijnsel dat typisch de komst van de winter aankondigt en de wisseling van de seizoenen vertegenwoordigt. Het wekt opwinding op voor de feestdagen en nostalgie naar de kindertijd waarin we genoten van de magie van elk sneeuwvlokje. Maar deze gemeenschappelijke betekenissen zijn niet de enige dingen waar sneeuw voor staat en het zal je misschien verbazen als je hoort dat deze vorm van neerslag alles kan symboliseren, van ontberingen tot transformaties tot individualiteit. Kijk met ons mee naar de sneeuwsymboliek en de verschillende manieren waarop deze in de loop van de tijd in verschillende religies, mythen en culturen is geïnterpreteerd.
Spirituele symboliek van sneeuw
Sneeuw wordt al lang als symbool gebruikt in de spirituele overtuigingen van verschillende culturen. In het christendom wordt sneeuw als symbool van zuiverheid gebruikt in bijbelverzen zoals Psalm 51:7, waarin de psalmist bidt: Was mij en ik zal witter zijn dan sneeuw. Oost-Aziatische filosofieën beschouwen sneeuw ook als iets onbesmet en fris. In het boek Alledaagse Tao: leven met evenwicht en harmonie auteur Ming-Dao Deng schrijft eveneens dat wit het symbool is voor zuiverheid. Bij ceremonies is het de kleur van spiritualiteit.
Het gebruik van sneeuw als symbool van zuiverheid komt soms ook duidelijk naar voren in de literatuur – en niet alleen in religieuze teksten. Denk bijvoorbeeld aan Shakespeare Cymbeline waarin een personage opmerkt dat ik haar zo kuis vond als onbezonken sneeuw. Shakespeare gebruikt sneeuw ook als metafoor voor zuiverheid in andere toneelstukken zoals Macbeth Het winterverhaal en zelfs Gehucht . Een andere voor de hand liggende metafoor staat in de naam van de beroemde, pure sprookjesheldin Sneeuwwitje.
hoeveel kegels in een zak
Auteur en rabbijn Simon Jacobson gaat nog dieper in op de zaken in een essay dat hiervoor is geschreven Betekenisvol Levenscentrum een spiritueel onderwijs- en wellnesscentrum. Hij begint met uit te leggen dat water in al zijn vormen een symbool van kennis is. Dalend water vertegenwoordigt de overdracht van kennis van een hogere naar een lagere plaats (de informatiestroom van leraar naar leerling). Het vallen van sneeuw zou dus kunnen betekenen dat kennis aan mensen wordt geschonken.
Terwijl de rabbijn regen gelijkstelt aan een voortdurende stroom van kennis op aarde, is sneeuw iets subtieler. Jacobson wijst erop dat er voor het vormen van een sneeuwvlok zowel waterdruppels (in de vorm van damp) als een kern nodig zijn die bestaat uit stofmineralen en andere deeltjes in de lucht. Met andere woorden: het bestaat technisch gezien uit een combinatie van aarde en water.
Op deze manier betoogt Jacobson dat de waterdruppels de kennis van God vertegenwoordigen, terwijl de aarde de materiële wereld vertegenwoordigt. Door deze combinatie zou sneeuw een tussenpersoon kunnen zijn tussen hemel en aarde. Gegeven het feit dat sneeuw uiteindelijk in water verandert, wijst rabbijn Jacobson er ook op dat sneeuwvlokken de noodzaak vertegenwoordigen om geleidelijk stap voor stap uit te leggen in een taal die toegankelijk is voor de student.
verjaardag 75
Mystieke symbolen van sneeuw
Sneeuw komt ook voor in het populaire Rider-Waite-kaartspel met tarotkaarten uit 1909, met name in kaarten als de Vijf van Pentakels, de Kluizenaar en de Dwaas. Gezien het feit dat de tarot zelf helemaal over symboliek gaat en dient om onbewuste symbolen te interpreteren, zoals die in dromen voorkomen, is het interessant om te onderzoeken hoe de kaarten de neiging hebben om sneeuw af te beelden.
Zoals je op de Vijf van Pentakels-kaart kunt zien, heeft sneeuw niet de neiging zachtaardig aan te nemen interpretaties in de tarot. Op deze kaart verpersoonlijkt een echtpaar het idee om in de kou te staan, een situatie die kan worden toegeschreven aan financiële verliezen, armoede of slechte planning. Terwijl de Kluizenaar het beter lijkt te doen, ligt de boodschap van zijn kaart in zijn beheersing van zijn besneeuwde omgeving. In deze zin wordt de kluizenaar vaak geassocieerd met isolatie, vooral het soort terugtrekking dat soms doelbewust wordt ondernomen om spirituele groei na te streven. Nadat hij een niveau van spiritueel meesterschap heeft verworven over zijn barre omgeving – het isolement en de verlatenheid die door sneeuw wordt vertegenwoordigd – houdt hij een lantaarn als baken voor medezoekers.
Last but not least is er de Dwaas, een enthousiaste jongeman die net op reis gaat naar het onbekende. Terwijl hij zich voorbereidt om de laatste sprong van de klif te maken, lijkt hij zich totaal niet bewust van de beproevingen en obstakels die hem te wachten staan terwijl hij zich voorbereidt om te proberen de besneeuwde bergen op de achtergrond te veroveren. Hoewel sneeuw soms zuiverheid of een nieuw begin kan vertegenwoordigen, kan de symboliek ervan drastisch veranderen, afhankelijk van het perspectief. Jarenlang kon een strenge winter een doodvonnis zijn voor degenen die niet voorbereid waren op de ernst ervan.
Sneeuw wordt in de literatuur eveneens vaak gebruikt als metafoor voor somberheid, wanhoop en dood. Bij Edith Warton Ethan Frome de auteur beschrijft dat het gezicht van een personage er meer dan normaal getekend en bloedeloos uitziet vanwege het bleke licht dat wordt weerkaatst door de sneeuwbanken. Zelfs Charles Dickens’ Een kerstlied gebruikt de analogie van sneeuw om de bijzonder koudhartige Scrooge te beschrijven. Bij het beschrijven van de beruchte vrek schreef Dickens dat geen enkele wind die blies bitterder was dan hij, geen vallende sneeuw was meer gericht op zijn doel, geen stromende regen die minder vatbaar was voor smeekbeden.
Sneeuw in Keltische mythen en folklore
Heb je je ooit afgevraagd waarom we in de winter traditioneel hulst ophangen? Deze gewoonte gaat grotendeels terug op de Keltische folklore. Deze oude voorgangers waren zich ongelooflijk bewust van seizoensverschuivingen, vaak omdat hun leven afhing van het profiteren van het weer om te genieten van succesvolle plant- en oogstseizoenen.
In de Keltische cultuur werden zomer en winter vertegenwoordigd door twee mythische figuren: de Eikenkoning en de Hulstkoning . De Eikenkoning was de heerser van de zomer en hij vertegenwoordigde de groei, de vruchtbaarheid, de oogst en de dagen met langer licht. Aan de andere kant was de winter het domein van de Hulstkoning en hij vertegenwoordigde de donkere dagen, een gebrek aan groei en dood.
400 meter in mijlen
Elk jaar voerden de koningen van Oak en Holly de strijd, waarbij de een de ander onttroonde en het seizoen inluidde dat hij vertegenwoordigde. Elk jaar toen de Hulstkoning de troon besteeg en de besneeuwde winterdagen met zich meebracht, werd het traditioneel om ter ere van hem hulstbladeren op te hangen. Er werd ook gedacht dat hulst kwade geesten afweerde vanwege zijn stekelige bladeren en men geloofde zelfs dat het symbool stond voor hoop en weerstand, omdat hulst een van de weinige planten is die in de sneeuw kan groeien.
Wat interessant is om op te merken is dat, hoewel de Hulstkoning terecht werd gerespecteerd (en zelfs gevreesd), hij niet voldoende veracht lijkt te zijn om te worden afgeschilderd als een demon of een andere kwade kracht. In plaats daarvan leek hij een beetje op de Kerstman, aangezien hij rood droeg en af en toe rondreed op een slee, aangedreven door acht herten. Het lijkt erop dat, hoewel de oude mensen zich voorstelden dat de koningen van Oak en Holly altijd in oorlog waren, ze ook erkenden dat de een niet zonder de ander kon bestaan.
Op deze manier kan sneeuw ook gezien worden als een soort noodzakelijke dood die voorafgaat aan de recreatie van het leven. In deze context kan sneeuw worden geïnterpreteerd als een harde maar krachtige kracht voor wedergeboorte en een nieuw begin. Dit soort symboliek is nog steeds duidelijk aanwezig in de wintertraditie van goede voornemens, waarbij we beloven onze oude gewoonten opzij te zetten en nieuwere, nuttigere gewoontes in te luiden.
